یادگیری انگلیسی با Gulliver's Travels

Gulliver's Travels چیست؟

اثر Gulliver's Travels نوشتهٔ Jonathan Swift که در سال ۱۷۲۶ منتشر شد، داستان Lemuel Gulliver را دنبال می‌کند؛ جراح یک کشتی که سفرهایش پی‌درپی به‌طرز فاجعه‌باری به‌هم می‌ریزند. کشتی‌اش غرق می‌شود، از مسیر به‌در می‌رود و رهایش می‌کنند — و همیشه جایی شگفت‌انگیز فرود می‌آید. در Lilliput، او بر تمدنی از مردمانی که قدشان به‌زحمت پانزده سانتی‌متر است سر می‌کشد. در Brobdingnag، خودش موجود ریز است و در برابر غول‌ها ناچیز می‌نماید. سفرهای بعدی او را به جزیره‌ای پرنده که دانشمندانی حواس‌پرت آن را اداره می‌کنند و به سرزمینی می‌برند که اسب‌هایی خردمند بر انسان‌هایی کثیف و وحشی فرمان می‌رانند.

هر سفر داستانی مستقل است، و این یکی از موهبت‌های بزرگ این کتاب برای زبان‌آموزان انگلیسی است. لازم نیست آن را در یک نشست یا با سرعت زیاد بخوانید. می‌توانید یک سفر را تمام کنید، مکث کنید، فکر کنید و بعد برگردید. همین ساختار رویداد‌محور باعث می‌شود کتاب بسیار شدنی‌تر از آن باشد که سن و شهرتش نشان می‌دهد.

زبان انگلیسی‌اش چه‌قدر دشوار است؟

پیش از شروع با خودتان صادق باشید: این نثرِ قرن هجدهم است و خواندنش با انگلیسیِ امروزی فرق دارد. Swift جمله‌هایی بلند و متوازن می‌نویسد که اغلب به‌جای نقطه با نقطه‌ویرگول و دونقطه از هم جدا می‌شوند. یک جملهٔ واحد می‌تواند چهار یا پنج خط ادامه پیدا کند. واژگان به‌سوی رسمی بودن می‌گراید — واژه‌هایی مانند "discourse"، "commodious" و "prodigious" بارها ظاهر می‌شوند. اصطلاحات دریانوردی هم در فصل‌های آغازین به چشم می‌خورند.

هیچ‌کدامِ اینها غیرممکن نیست که دنبال شود، اما به صبر نیاز دارد. اگر به جمله‌های کوتاه و کوبنده در داستان‌های امروزی عادت دارید، آهنگ این متن ابتدا برایتان ناآشنا خواهد بود. دو سه فصل به خودتان فرصت دهید تا با آن جا بیفتید. بیشتر زبان‌آموزان می‌بینند که وقتی با این ضرب‌آهنگ خو گرفتند، داستان آنها را به جلو می‌کشد.

جمله‌های بلند و پیچیده با چند بند — انتظار داشته باشید بعضی از آنها را دوباره بخوانید.
واژگان رسمیِ اوایل دههٔ ۱۷۰۰ — معنای چند واژه از آن زمان تاکنون تغییر کرده است.
اصطلاحات دریانوردی و علمی، به‌ویژه در فصل‌های آغازین و سفر سوم.
روایتِ خشک و کنایه‌آمیز — Gulliver اغلب چیزهای پوچ و بی‌معنا را با لحنی کاملاً جدی گزارش می‌کند، که بخشی از طنز است اما به‌راحتی ممکن است از چشم بیفتد.
در خودِ نثر هیچ گویش یا لهجهٔ سنگین محلی وجود ندارد، و همین آن را از برخی آثار کلاسیک دیگر آسان‌تر می‌کند.

برای چه سطحی مناسب است؟

این کتاب بیش از همه برای زبان‌آموزان سطح B2 و C1 مناسب است. در سطح B2 آن‌قدر واژگان و گسترهٔ دستوری دارید که جمله‌های پیچیده را دنبال کنید، واژه‌های ناآشنا را بدون از دست دادن رشتهٔ کلام جست‌وجو کنید و کنایه را از روی بافت بگیرید. در سطح C1 می‌توانید واقعاً از لبهٔ طنزآمیز کتاب لذت ببرید — یکی از خوشی‌های خواندن دقیق Swift همین است که متوجه شوید کِی دارد طعنه می‌زند.

اگر به‌طور محکم در سطح B1 هستید، نخستین سفر، یعنی سفر به Lilliput، احتمالاً در دسترس‌ترین نقطهٔ شروع است — تصویرش زنده و تجسمش آسان است، و کنش داستان نسبتاً تند پیش می‌رود. اما برنامه‌ریزی کنید که واژه‌ها را زیاد جست‌وجو کنید، و از قابلیت ضربه‌زدن روی واژه در The Reading Corner بسیار استفاده کنید. به چالش کشیدن خودتان در فاصلهٔ B1 تا B2 شدنی است؛ فقط آماده باشید که پیشرفت کندتر باشد.

از سطح خود مطمئن نیستید؟ به /levels سر بزنید تا راهنمایی ساده از هر مرحلهٔ CEFR ببینید، و علمِ پشتِ خواندن برای فراگیری زبان را بررسی کنید تا بفهمید چرا خواندن کمی بالاتر از منطقهٔ راحتی‌تان واژگان را سریع‌تر می‌سازد.

ترفندهایی برای خواندن این کتاب در The Reading Corner

روایتِ همراه با متن اینجا به‌ویژه مفید است. جمله‌های قرن هجدهمی وقتی بی‌صدا می‌خوانید ممکن است شما را به اشتباه بیندازند، چون به‌راحتی می‌توان وسط یک بند جای خود را گم کرد. بگذارید صدا شما را در کل جمله جلو ببرد، و بعد هر چیزی را که نامفهوم به‌نظر رسید دوباره بخوانید. ترکیب شنیدن و دیدن همزمان واژه‌ها به مغزتان کمک می‌کند ساختار را تجزیه کند، حتی وقتی دستور زبان ناآشناست.

هر بار یک سفر بخوانید. هر کدام از چهار سفر آغاز و پایانی روشن دارد. با هر سفر مثل یک رمان کوتاه برخورد کنید، به‌جای آنکه کل کتاب را همچون یک پروژهٔ واحد پیش ببرید.
بدون احساس گناه روی واژه‌های ناآشنا بزنید. تعریف‌های واژه‌ای متناسب با سطح شما و به انگلیسیِ ساده نوشته شده‌اند — دقیقاً برای همین لحظه‌ها آنجا هستند.
ابتدا از صحنه‌های خیال‌انگیز لذت ببرید. وقتی Gulliver توصیف می‌کند که دست یک غول او را برمی‌دارد یا برای دربار Lilliput سوزن نخ می‌کند، بگذارید سرگرم شوید. وقتی کنجکاوید بدانید بعد چه می‌شود، درک متن آسان‌تر است.
در پایان فصل‌ها مکث کنید. هر فصل رویدادی جداگانه را پوشش می‌دهد. همان‌جا بایستید، کوتاه دربارهٔ آنچه گذشت فکر کنید، و ببینید پیش از رفتن به فصل بعد چه‌قدر را در خود جذب کرده‌اید.
بندهای آغازین هر فصل را دوباره بخوانید. Swift اغلب در آغاز موقعیت را روشن می‌چیند، پیش از آنکه جمله‌ها بلندتر شوند. دوباره‌خواندن آن خط‌های نخست، کل فصل را روشن می‌کند.
به‌مرور متوجه کنایه شوید. Gulliver هر چیزی را که می‌بیند کاملاً منطقی می‌انگارد و آن را بی‌طرفانه گزارش می‌کند. بخشی از لذت، پی‌بردن به این است که موقعیت‌ها واقعاً چه‌قدر پوچ‌اند — و هرچه خواندنتان روان‌تر می‌شود، ارزش دارد به این موضوع فکر کنید.

از خواندنش چه به‌دست می‌آورید

Gulliver's Travels واقعاً به دلیلی مشهور است. سه قرن است که چاپ می‌شود، و هنوز هم بامزه، هنوز هم عجیب، و هنوز هم به شیوه‌هایی غافلگیرکننده است که تازه به‌نظر می‌رسند. خواندنش شما را مستقیماً با یکی از بزرگ‌ترین صداهای ادبیات انگلیسی روبه‌رو می‌کند — و نثر Swift، هر چه‌قدر هم رسمی، مهارشده و دقیق است. جمله‌های بلند در دست او گیج‌کننده نیستند؛ با وسواس ساخته شده‌اند، و دنبال کردنشان چشم شما را تربیت می‌کند تا ببینید انگلیسی چطور می‌تواند اندیشه‌های پیچیده را در یک واحد دستوری واحد نگه دارد.

همچنین گسترهٔ وسیعی از واژگان رسمی و توصیفی را برمی‌چینید که در داستان‌های امروزی پیدایشان نمی‌کنید. واژه‌هایی برای اندازه، مقیاس، فاصله و سلسله‌مراتب اجتماعی تقریباً در هر صفحه ظاهر می‌شوند. تا پایان سفر نخست، با لایه‌ای چشمگیر از انگلیسیِ رسمی روبه‌رو شده و آن را در خود جذب کرده‌اید، که به‌خوبی به خواندن دانشگاهی و حرفه‌ای منتقل می‌شود.

شاید مهم‌تر از همه، خواندن کتابی به این کهنگی — و لذت بردن از آن — برای اعتمادبه‌نفس شما بی‌اندازه خوب است. اگر بتوانید Swift را دنبال کنید، تقریباً هر چیزی را می‌توانید دنبال کنید. وقتی آماده شدید، کل /library را بگردید تا کتاب بعدی‌تان را پیدا کنید.