ਕਵਿਤਾ ਏਨੀ ਔਖੀ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਵਿਤਾ ਖੋਲ੍ਹੀ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁੰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋ — ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅਸਫ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੇ। ਕਵਿਤਾ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਔਖੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ: ਇਹ ਲਗਭਗ ਹਰ ਉਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਗੱਦ ਵਿੱਚ, ਵਾਕ ਇੱਕ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਤਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਿਰਿਆ, ਫਿਰ ਕਰਮ। ਕਵਿਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਕਵੀ "The morning was bright" ਦੀ ਬਜਾਏ "Bright was the morning" ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਲ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਾਧਾਰਨ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਅਚੰਭਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਕੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਵਿਤਾ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਵੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਬਿੰਬ — ਇੱਕ ਲਾਟ, ਇੱਕ ਪੱਥਰ, ਇੱਕ ਹੱਥ — ਅਜਿਹੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਾਵਲਕਾਰ ਪੂਰਾ ਅਧਿਆਇ ਲਾ ਦੇਵੇ। ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਕਵਿਤਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਵਿਆਕਰਣਕ ਰੂਪ ਵਰਤਦੀ ਹੈ ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਹੁਣ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਵੀ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਕਿ ਕਵਿਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਸਾਦਾ ਤੇ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਦੋਵੇਂ ਹੈ।
ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਸੁਣਨਾ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਏਨਾ ਤਾਕਤਵਰ ਕਿਉਂ ਹੈ
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ: ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ — ਗਾਈਆਂ, ਜਪੀਆਂ, ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਤਾਲ, ਤੁਕਾਂਤ, ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਚੜ੍ਹਨਾ-ਉਤਰਨਾ — ਇਹ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਅਰਥ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਕਮਾਲ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਸਮਝੋ, ਆਵਾਜ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਤਰ ਕਿੱਥੇ ਜਿੱਤ-ਭਰੀ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਇਹ ਉਦਾਸ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਇਹ ਸਿਖਰ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਬਿਆਨਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਇਕੱਲਾ ਵਿਆਕਰਣ-ਗਿਆਨ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਹੋ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਆਡੀਓ ਬਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਣਾ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਏਨਾ ਕੀਮਤੀ ਹੈ — ਗੱਦ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। The Reading Corner 'ਤੇ, ਬਿਆਨ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਲਿਖਤ ਸ਼ਬਦ-ਦਰ-ਸ਼ਬਦ ਉੱਘੜਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਪਲ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਜਾਣ ਸਕੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਹੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਲਝਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਇਹੋ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਅਜ਼ਮਾਓ: ਕੋਈ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਪਹਿਲਾ ਬੰਦ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਿਰਫ਼ ਨੋਟ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਹੌਲੀ, ਭਾਰੀ ਜਾਂ ਹਲਕਾ, ਖ਼ੁਸ਼ ਜਾਂ ਉਦਾਸ। ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਵਿਤਾ ਬਾਰੇ ਅਸਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ।
ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਅਮਲੀ ਤਰੀਕੇ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਧ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਦਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਗੀਆਂ।
- ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ ਜਾਂ ਬਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਘੁਸਰ-ਮੁਸਰ ਕੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਕੰਨ ਉਹ ਤਾਲ ਫੜ ਲੈਣਗੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੰਝਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਹਰ ਅਣਜਾਣ ਸ਼ਬਦ 'ਤੇ ਨਾ ਰੁਕੋ। ਕਵਿਤਾ ਸਬਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਾ ਬੰਦ ਪੜ੍ਹੋ, ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ। ਅਕਸਰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਬਿੰਬ ਕਿਸੇ ਔਖੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
- ਪਹਿਲਾਂ ਠੋਸ ਬਿੰਬਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਕਵਿਤਾ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼, ਇੱਕ ਤਲਵਾਰ, ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿਹਰਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਿੰਬਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ ਤੇ ਅਮੂਰਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਗਰ ਭੱਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਦਿਓ।
- ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਸਤਰ ਤੇਜ਼ ਹੈ ਜਾਂ ਹੌਲੀ? ਕੋਮਲ ਜਾਂ ਕਠੋਰ? ਆਵਾਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰਥ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਰਾਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
- ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹੋ। ਪਹਿਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਮਝ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ।
- ਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਲਈ ਟੈਪ-ਕਰਕੇ-ਅਰਥ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਸਹੂਲਤ ਵਰਤੋ। The Reading Corner 'ਤੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਟੈਪ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਧਰ ਮੁਤਾਬਕ ਸਾਦੀ-ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਲਈ ਵਰਤੋ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅਹਿਮ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਕਲਾਸਿਕ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪੱਧਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਕਲਾਸਿਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਵਿਤਾ ਔਖਿਆਈ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕੁਝ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ — ਉਹ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ — ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੋ। ਹੋਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਤੇ ਸੰਕੁਚਿਤ ਵਾਕ-ਰਚਨਾ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਕੜ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਚੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ B2 ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਛੰਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਤੇ ਕੁਝ ਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੋਂ ਵਗ ਜਾਣ ਦੇਣਾ ਪਏਗਾ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੋਗੇ ਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ। C1 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਰਥ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕ ਤਹਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ — ਸ਼ਬਦ-ਖੇਡਾਂ, ਚਿੰਨ੍ਹ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਵਾਲੇ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਠੋਸੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਜਮਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ The Reading Corner 'ਤੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀ ਗਾਈਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਕਿ ਪੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਸੁਣਨਾ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭਾਸ਼ਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਗਿਆਨ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕਲਾਸਿਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ The Reading Corner 'ਤੇ ਕੁਝ ਕਲਾਸਿਕ ਕਵਿਤਾ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸੁਣਨ-ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
The Ballad of the White Horse G.K. Chesterton ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਕਵਿਤਾ ਹੈ ਜੋ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਵਾਈਕਿੰਗ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਰਾਜਾ Alfred ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੁੜ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਹੈ — ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ — ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੂਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਵੱਖਰੇ ਬੰਦ ਸੰਘਣੇ ਹੋਣ। ਛੰਦ ਦੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅੱਗੇ ਧੱਕਣ ਵਾਲੀ ਤਾਲ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਨੂੰ B2–C1 ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅਤਿਅੰਤ ਪੁਰਾਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
Beowulf ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ — ਏਨੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿ ਇਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਗਭਗ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। The Reading Corner 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਰੂਪ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਅਨੁਵਾਦ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਹੌਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹੈ: ਰਾਖ਼ਸ਼, ਮਧੂ-ਸ਼ਾਲਾਵਾਂ, ਯੋਧੇ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ। ਇਹ ਇੱਕ C1 ਲਿਖਤ ਹੈ, ਤੇ ਆਡੀਓ ਇੱਥੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਹਿਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ Beowulf ਦੀ ਅਨੁਪ੍ਰਾਸੀ ਤਾਲ — ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਸਤਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਅੱਖਰਾਂ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਟਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ — ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ।
Spenser's The Faerie Queene, Book I ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੈ। Edmund Spenser ਨੇ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੇ ਯੁੱਗ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਘੜੀ, ਤੇ ਰੂਪਕ ਤਹਿਆਂ — ਕਹਾਣੀ ਉੱਪਰੋਂ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦੀ ਹੈ — ਸਬਰ ਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ C1+ ਇਲਾਕਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਬਿਆਨ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਲਿਖਤ ਦੀ ਇੱਕ ਅਸੰਭਵ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ, ਬੰਦ-ਦਰ-ਬੰਦ ਲੰਘ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਲੰਮੀ ਕਵਿਤਾ ਇੱਕੋ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਕਾਂਡ ਜਾਂ ਹਿੱਸਾ ਚੁਣੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਲੰਘੋ, ਫਿਰ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹੋ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ, ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਨ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਗੱਦ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ।
ਕਵਿਤਾ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ
ਕਵਿਤਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਹ ਹੈ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਮਿਆਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਨਾ। ਸਮਝ ਇੱਕਦਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜਿਹੜੀ ਕਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਅਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਨ ਤਿੱਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ — ਕਵਿਤਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੂਲ-ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ।
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜਦੇ ਰਹੋ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਪੜ੍ਹੋ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੁਣੋ, ਤਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਪਾਓਗੇ, ਸ਼ਾਇਦ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕਦੋਂ ਵਾਪਰਿਆ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ — ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
The Reading Corner ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੇਖੋ ਤੇ ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਜਾਂ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਛੰਦ ਲੱਭੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ।