ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวคุณ แต่อยู่ที่การเลือกหนังสือ
ผู้เรียนภาษาอังกฤษเกือบทุกคนที่เคยลองอ่านหนังสือคลาสสิกแล้วเลิกกลางคันมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน คือพวกเขาเลือกหนังสือเล่มแรกผิด พวกเขาคว้าหนังสือดัง ๆ มา ไม่ว่าจะเป็นนิยายยุควิกตอเรียนเล่มหนา บทละครเชกสเปียร์ หรือมหากาพย์ และภายในไม่กี่บท ภาษาก็เอาชนะพวกเขาไปได้ นั่นไม่ใช่ความล้มเหลวของความพยายามหรือสติปัญญา มันเป็นปัญหาของการวางแผน และปัญหาของการวางแผนก็มีทางแก้ด้วยการวางแผน
การอ่านหนังสือคลาสสิกจบสักเล่มสำคัญ เพราะมันเปลี่ยนสิ่งที่คุณเชื่อเกี่ยวกับตัวเองในฐานะนักอ่าน เมื่อคุณได้อ่านไปถึงหน้าสุดท้ายของหนังสือที่เขียนด้วยภาษาอังกฤษเชิงวรรณกรรมจริง ๆ คุณจะรู้ว่าคุณทำได้อีก ความมั่นใจนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก มันปรับเปลี่ยนวิธีที่คุณเข้าหาหนังสือทุกเล่มหลังจากนั้น
เลือกเรื่องที่สั้น เรียบง่าย และคุ้นเคยอยู่แล้ว
หนังสือคลาสสิกเล่มแรกของคุณควรตรงตามเกณฑ์สามข้อพร้อมกัน คือ ควรสั้น ภาษาควรเข้าถึงได้ง่าย และคุณควรรู้จักเรื่องราวอยู่แล้วบ้าง
สั้นหมายความว่าคุณอ่านจบได้ นิยายขนาดสั้นหรือนิยายเล่มบางดีกว่าหนังสือหนาเตอะมากสำหรับความพยายามครั้งแรก ห้องสมุด มีหนังสือหลากความยาว จงกรองหาเรื่องที่สั้นกว่าอย่างตั้งใจ
ภาษาที่เข้าถึงได้ง่ายหมายถึงประโยคที่ยาวแต่ดำเนินตามแบบแผนที่คุณเรียนรู้ที่จะติดตามได้ ไม่ได้หมายความว่าง่าย แต่หมายความว่าจัดการได้ ลองดูหน้าระดับต่าง ๆเพื่อดูว่าหนังสือเล่มไหนเหมาะกับระดับ CEFR ปัจจุบันของคุณ ผู้อ่านระดับ B1 ที่ลองอ่านงานระดับ C2 ก็เท่ากับตั้งตัวเองให้ยอมแพ้ การจับคู่ระดับอย่างตรงไปตรงมาทำให้การอ่านยังคงสนุก
ความคุ้นเคยเป็นข้อได้เปรียบที่ถูกมองข้าม ถ้าคุณเคยดูภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมา เคยอ่านฉบับย่อเมื่อหลายปีก่อน หรือเพียงแค่รู้โครงเรื่องคร่าว ๆ สมองของคุณก็มีโครงร่างอยู่แล้ว เมื่อภาษายาก เรื่องราวจะคอยดึงคุณไปข้างหน้าต่อ เพราะคุณไม่ได้ถอดรหัสทั้งเนื้อเรื่องและคำศัพท์ไปพร้อมกัน เลือกหนังสือที่คุณรู้เรื่องอยู่แล้วครึ่งหนึ่ง
หนังสือสั้น ๆ ที่คุณอ่านจบสอนคุณได้มากกว่าหนังสือยาว ๆ ที่คุณอ่านค้างไว้ มอบชัยชนะที่ได้มาง่าย ๆ ให้ตัวเองก่อน
อ่านทีละน้อยทุกวัน ไม่ใช่อ่านทีละมากเป็นครั้งคราว
ความสม่ำเสมอชนะปริมาณ การอ่านวันละสิบห้าหรือยี่สิบนาทีช่วยให้เรื่องราวยังมีชีวิตอยู่ในหัวคุณ คุณจะจำตัวละคร น้ำเสียง และรูปแบบคำศัพท์ได้ พอคุณวางหนังสือทิ้งไว้หนึ่งสัปดาห์แล้วกลับมา มันจะรู้สึกแปลกหน้าอีกครั้งและคุณต้องอ่านซ้ำเพื่อหาจุดที่ค้างไว้ แรงเสียดทานนั้นเป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่ทำให้คนเลิกอ่าน
นิสัยการอ่านทุกวันยังช่วยขจัดการตัดสินใจว่าจะอ่านเมื่อไหร่ มันกลายเป็นเรื่องอัตโนมัติเหมือนการกินข้าว ผู้อ่านหลายคนพบว่าการผูกการอ่านเข้ากับสิ่งที่ตายตัวอยู่แล้วในแต่ละวัน เช่น กาแฟยามเช้า ช่วงพักกลางวัน หรือสิบนาทีสุดท้ายก่อนนอน ทำให้นิสัยนั้นติดตัว ลองดู วิธีสร้างนิสัยอ่านภาษาอังกฤษทุกวัน เพื่อดูวิธีทำให้สิ่งนี้เป็นอัตโนมัติเพิ่มเติม
ในวันที่คุณเหนื่อยหรือวอกแวก จงอนุญาตให้ตัวเองอ่านน้อยกว่าปกติ การอ่านหนึ่งย่อหน้าดีกว่าการไม่อ่านอะไรเลย ความต่อเนื่องสำคัญกว่าความยาวของแต่ละครั้ง
ใช้เสียงประกอบเพื่อไม่ให้คุณติดขัด
หนึ่งในจุดที่ผู้เรียนหยุดบ่อยที่สุดคือช่วงที่พวกเขาตีความไม่ออกเอาเสียเลย ทั้งย่อหน้าที่อัดแน่น โครงสร้างประโยคโบราณ หรือประโยคที่ดูเหมือนจะไม่มีความหมายชัดเจนไม่ว่าจะอ่านซ้ำกี่ครั้ง หากไม่มีเสียงประกอบ การติดขัดอยู่กับช่วงนั้นอาจยาวนานพอที่จะทำลายนิสัยการอ่านได้ทั้งหมด
เมื่อมีเสียงประกอบ คุณจะเดินหน้าต่อได้ การได้ยินคำที่อ่านออกเสียงในจังหวะธรรมชาติช่วยคลายความสับสนในการตีความได้แทบจะทันที น้ำเสียงสูงต่ำทำให้ความหมายที่เครื่องหมายวรรคตอนเพียงอย่างเดียวสื่อไม่ได้กระจ่างขึ้น จังหวะของเสียงบรรยายพาคุณผ่านประโยคที่ยากไปสู่ประโยคถัดไป ซึ่งบริบทมักทำให้ทุกอย่างชัดเจน งานวิจัยเบื้องหลังแนวทางนี้อธิบายไว้ที่ หลักการทางวิทยาศาสตร์ การอ่านไปพร้อมกับการฟังเป็นหนึ่งในวิธีที่มีหลักฐานสนับสนุนมากที่สุดในการสร้างความก้าวหน้าที่แท้จริง
บน The Reading Corner เสียงและข้อความจะซิงค์กัน และข้อความจะไฮไลต์ทีละคำขณะที่เสียงบรรยายเล่นไป ถ้าคำใดทำให้คุณสะดุด แตะที่คำนั้นเพื่อดูคำนิยามเป็นภาษาอังกฤษง่าย ๆ ที่เข้ากับระดับของคุณ ไม่ใช่คำแปล แต่เป็นคำอธิบายที่เสริมสร้างภาษาอังกฤษของคุณแทนที่จะข้ามมันไป นี่คือ วิธีการทำงาน
อนุญาตให้ตัวเองไม่เข้าใจทุกอย่าง
นี่คือจุดที่ผู้เรียนหลายคนทำลายตัวเอง พวกเขามองคำที่ไม่รู้จักทุกคำเป็นปัญหาที่ต้องแก้ก่อนจะอ่านต่อ พวกเขาเปิดหาคำในพจนานุกรมแยกต่างหาก ทำการ์ดคำศัพท์ หยุดเสียง อ่านประโยคซ้ำแล้วซ้ำเล่า พอถึงบทที่สาม การอ่านก็รู้สึกเหมือนการบ้านและพวกเขาก็เลิก
แนวทางที่สมจริงกว่า: ตั้งเป้าที่จะเข้าใจความหมายโดยรวมของแต่ละฉากหรือแต่ละย่อหน้า ถ้าคุณจับใจความได้ ก็อ่านต่อไป แตะคำที่ขวางความเข้าใจจริง ๆ แต่ปล่อยให้คำที่เหลือไหลผ่านไป สมองของคุณจะค่อย ๆ จับรูปแบบจากบริบทเมื่อเวลาผ่านไป นี่คือวิธีที่การอ่านในปริมาณมากทำงาน และหลักฐานสนับสนุนเรื่องนี้มีหนักแน่น คุณสามารถอ่านเพิ่มเติมว่าทำไมมันได้ผลที่หน้า หลักการทางวิทยาศาสตร์
คำศัพท์โบราณและโครงสร้างไวยากรณ์ที่เป็นทางการเป็นลักษณะปกติของภาษาอังกฤษคลาสสิก ไม่ใช่สัญญาณว่าคุณตื้นเกินกว่าจะรับไหว คุณจะเจอวลีโบราณเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าและมันจะกลายเป็นเรื่องคุ้นเคย จงเชื่อมั่นในกระบวนการ
ช่วงกลางเรื่องที่ชวนท้อ และวิธีฝ่ามันไป
ประมาณหนึ่งในสามถึงครึ่งทางของหนังสือ ผู้อ่านเกือบทุกคน ในทุกระดับ จะเจอช่วงที่เนือย ความแปลกใหม่ในตอนแรกจางหายไปแล้ว ตอนจบยังรู้สึกไกลแสนไกล เรื่องราวอาจอยู่ในช่วงที่ดำเนินไปช้า ๆ นี่เป็นเรื่องปกติและไม่ได้หมายความว่าหนังสือเล่มนั้นเป็นตัวเลือกที่แย่
สิ่งที่ช่วยได้บ้าง: เตือนตัวเองว่าคุณมาไกลแค่ไหนแล้วด้วยการดูจำนวนหน้าหรือเครื่องหมายความคืบหน้า อ่านบทเปิดเรื่องซ้ำอย่างรวดเร็วเพื่อเชื่อมโยงกลับไปยังเหตุผลที่เรื่องนี้ดึงดูดใจคุณ เพิ่มช่วงเวลาการอ่านในแต่ละวันขึ้นเล็กน้อยสักสองสามวันเพื่อฝ่าช่วงที่ช้าไปให้เร็วขึ้น และถ้ามีเสียงประกอบ ลองฟังขณะทำอะไรเบา ๆ เช่น เดินเล่นสั้น ๆ หรือเก็บกวาด เพื่อให้เรื่องราวเดินหน้าต่อโดยไม่บังคับให้คุณต้องนั่งนิ่งและจดจ่ออย่างหนัก
ช่วงกลางเรื่องที่ชวนท้อคือบททดสอบที่แท้จริง และเป็นส่วนที่ไม่มีใครพูดถึง การฝ่ามันไปได้คือสิ่งที่แยกผู้อ่านที่อ่านจบออกจากผู้อ่านที่มีชั้นหนังสือเต็มไปด้วยเล่มที่อ่านค้างไว้ คุณไม่ได้กำลังล้มเหลว คุณแค่อยู่ในช่วงยากที่เป็นเรื่องปกติ
ติดตามความก้าวหน้าของคุณให้เห็นชัด
การติดตามสิ่งที่คุณอ่านไปแล้วทำให้สมองของคุณมีบันทึกของแรงส่ง วิธีนี้อาจง่ายเหมือนการทำเครื่องหมายบทที่อ่านจบในสมุด การใช้ที่คั่นหนังสือที่คุณเลื่อนไปข้างหน้าทุกครั้งที่อ่าน หรือการจดความก้าวหน้าไว้ในบันทึกการอ่าน ประเด็นคือคุณมองเห็นหลักฐานการเดินหน้าของตัวเอง ซึ่งช่วยต้านความรู้สึกในช่วงกลางเรื่องที่ชวนท้อว่าคุณไม่ได้ไปถึงไหนเลย
- ทำเครื่องหมายแต่ละบทว่าอ่านจบแล้ว รายการเครื่องหมายถูกที่มองเห็นได้ช่วยสร้างแรงจูงใจ
- จดหนึ่งคำหรือหนึ่งวลีต่อการอ่านแต่ละครั้งที่คุณรู้สึกว่าน่าสนใจหรือยาก บันทึกเล็ก ๆ ช่วยให้คุณมีส่วนร่วมอยู่เสมอ
- หลังอ่านจบแต่ละบท เขียนหนึ่งประโยคเป็นภาษาอังกฤษว่าเกิดอะไรขึ้น วิธีนี้ตอกย้ำความเข้าใจโดยไม่กลายเป็นภาระ
- ถ้าคุณพลาดไปหนึ่งวัน ให้จดไว้โดยไม่ตัดสินตัวเองและกลับมาในวันถัดไป ช่องว่างไม่ใช่ความล้มเหลว การหยุดอย่างถาวรต่างหากคือความล้มเหลวเพียงอย่างเดียว
การอ่านจบรู้สึกอย่างไรกันแน่
บทสุดท้ายของหนังสือคลาสสิกเล่มแรกของคุณเป็นประสบการณ์ที่ต่างจากบทสุดท้ายของหนังสือฝึกอ่านแบบแบ่งระดับหรือฉบับย่อ คุณรู้ว่าภาษานั้นคือของจริง คือคำที่ถูกเขียนขึ้นให้เป็นวรรณกรรม ไม่ได้ปรับเพื่อผู้เรียน การอ่านจนถึงตอนจบของสิ่งนั้นคือความสำเร็จที่แท้จริง
ความมั่นใจที่ตามมานั้นมากเกินสัดส่วนเมื่อเทียบกับจำนวนหน้า ผู้เรียนที่อ่านหนังสือคลาสสิกเล่มแรกจบมักรายงานตรงกันว่าความสัมพันธ์ทั้งหมดของพวกเขากับการอ่านภาษาอังกฤษเปลี่ยนไป งานที่ยากเลิกดูน่าเกรงขามและเริ่มดูเป็นปัญหาที่พวกเขารู้วิธีแก้อยู่แล้ว หนังสือคลาสสิกเล่มที่สองเริ่มอ่านง่ายขึ้น รักษาความต่อเนื่องง่ายขึ้น และอ่านจบง่ายขึ้น
การเปลี่ยนแปลงนั้นเริ่มต้นด้วยหนังสือเล่มเดียวที่อ่านจนจบ เลือกดูห้องสมุดตอนนี้ เลือกเรื่องที่สั้นและคุ้นเคย แล้วเริ่มวันนี้เลย คู่มือระดับต่าง ๆจะช่วยคุณหาหนังสือที่อยู่ในเอื้อมจริง ๆ และเมื่อคุณพร้อมจะสร้างนิสัยที่ทำให้การอ่านจบรู้สึกเป็นธรรมชาติ วิธีรักษาแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ ก็คุ้มค่าที่จะอ่านควบคู่ไปกับคู่มือนี้